صفحه اعضای هیئت علمی - دانشکده علوم

Associate Professor
Update: 2025-03-03
Elham Haveizi
دانشکده علوم / گروه زیست شناسی
P.H.D dissertations
Master Theses
-
تهیه و شناسایی نانوذرات لیپیدی جامد حاوی رزوراترول و بررسی اثرات آنها بر بیان HSP70 در سلول های بنیادی عصبی موش صحرایی
كوثر دورقی 1403 -
تمایز عصبی سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی بر داربست تهیه شده با پرینتر سه بعدی با استفاده از اگزوزوم های مستخرج از سلول های بنیادی عصبی
مصطفی سیاحی 1403 -
بررسی زیست سازگاری و پتانسیل داربست پلی كاپرولاكتون/ پلی اكریلونیتریل/كازئین در روند رشد و تمایز سلولهای استئوبلاستی مشتق شده از سلولهای بنیادی آندومتر انسان
ثریا منجزی بدیل 1402 -
كاربرد كاندوئیت پلی لاكتیك اسید/كیتوزان همراه با سلول های شبه عصبی مشتق شده از سلول های بنیادی اندومتر رحم انسان و مموكوپا برای بازسازی آسیب عصب سیاتیك در رت
عماد نعیماوی 1402 -
پیوند سلول های شبه عصبی تمایزیافته از سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق شده از پالپ دندان انسان در كیتوسان و استفاده از رزماریك اسید در مدل بیماری آلزایمر در رت
غلامرضا بیجاوی 1402 -
کاربرد همزمان بربرین و پیوند سلول های پیش ساز انسولین ساز مشتق شده از سلول های بنیادی آندومتر انسان بر داربست نانوالیاف برای کنترل بیماری دیابت در موش
علیرضا دودانگه ای 1401 -
مقایسه اثرات آپوپتوزی نقاط کوانتومی گرافن و عصاره هیدروالکلی بومادران بر رده سلولهای سرطانی سینهMCF-7 کشت داده شده در داربست های هیدروژلی
پیمان عبدالعلی نژاد 1398 -
اثرات اتوفاژی و آپوپتوزی کمپلکس سیکلو پلاتین(II ) در بردارنده لیگاند 2-(2و4-دی فلوئوروفنیل)پریدین بر رده سلول های سرطانی دهانه رحم انسان (HeLa) کشت داده شده بر داربست های نانوفیبرالکتروریسی شده PCL/gelatin
زهرا كمال زاده 1398 -
اثرات آپوپتوزی و اتوفاژی کوچک مولکول GW9508 در سلولهای نرمال و سلولهای سرطانیHT29 کشت داده شده بر داربست سه بعدی فیبرینی و مقایسه آن با اثرات عصاره هیدروالکلی گیاه خوشاریزه
بهنوش رفیعی نیا 1397 -
استفاده از سلولهای فیبروبلاست جنینی به همراه نانو ذره ی دات کوانتوم گرافن در درمان آسیب های پوستی ناشی از سوختگی در رت های نژاد ویستار
مرضیه حق شناس 1396Burnt is one of the common wound in the world and using modern methods such as use of cell therapy and nanoparticles can be considered as a non-aggressive and effective strategy in the treatment of these wounds. Cell therapy involves the replacement of stem cells or tissues made from stem cells for various diseases and injuries. Also, Nanoparticles with their unique features have different biological and biomedical usages in this regard. The aim of this study is investigating the effects of using graphene quantum dots (GQDs) associated embryonic fibroblast cells on treating third degree burnt in Wistar rats. In this experiment, stem cells were obtained by isolating embryonic fibroblast cells from 13-day fetal NMRI mice. MTT test was performed to determine the dose of nanoparticle and Dil color, which resulted in a suitable dose of 100µg/ml nanoparticle and a suitable concentration for 1µg/ml Dil color. For this study, 40 Wistar rats were burned by heating a metal rod of 1cm in diameter and then randomly divided into two groups of control (10 rats) and treatment (30 rats). The treatment group was divided into three groups (each group of 10 rats) of daily injection of GQDs nanoparticle with a concentration of 100µg/ml, cell therapy, and cell therapy+ nano. Cells (passage 3) were labeled with Dil color, and 106 cells were injected into each rat subcutaneously. Each rat was kept separately in a cage for up to 40 days with unlimited access to water and food. On days 20 and 40, clotting was performed with chloroform and histological sections were prepared by staining Hematoxylsene-Eosin (H&E) and Trichromosone done for microscopic examination. Macroscopic and microscopic observations showed that in the treatment groups, the recovery in treated groups was higher than the control group. Also, cell therapy and GQDs injection with 100µg/ml concentration and simultaneous injection of cell therapy + nano accelerated the wound healing process and the cell therapy + nano was significantly more effective than nanoparticles and cell injection alone after 20 and 40 days. Histological studies indicated a significant increase in angiogenesis, number of cells, collagen synthesis, thickness of skin layers, and ultimately acceleration wound healing in treatment samples compared to controls. Based on these results, it seems that the same treatment methods used in this study, significantly, accelerate the repair of skin lesions in animal model.